Hoe ik denk over therapie, bewustzijn en hoogbegaafdheid.
Jij was nooit te veel. Je was te snel, te helder en te zeker… Voor ruimtes die behoefte hadden aan comfort. Je zag de conclusie voordat iemand anders zelfs de vraag nog maar had kunnen afmaken. Je benoemde wat iedereen zorgvuldig vermeed. Je bewoog op een frequentie die — zonder dat iemand het hardop zei — mensen het gevoel gaf dat ze iets achterliepen. Dus leerde je te vertragen. Te verzachten. Te wachten.
Werken met (uitzonderlijk) hoogbegaafde mensen houdt voor mij in werken met van nature intens en gelaagd ervarende mensen met of zonder (oa daaruit voortkomend veelal complex) trauma. Door de verwarring die veelal is ontstaan door incorrecte spiegeling vanuit een niet automatisch aansluitende omgeving zie ik dat er vaak verwarring ontstaat over wat nou gezonde stukken zijn en welke stukken beschermend zijn geworden.